Strijdend door de sneeuw – verslag van Paulien van de Junior World Cup in Helsinki

Strijdend door de sneeuw
Vorige week woensdag verzamelden we op Schiphol met Jong Oranje voor de tweede Junior World Cup in Finland. We hadden een gezellig team van in totaal 10 rijders en 3 begeleiders om deze week mee door te brengen. Op de buitenbaan in Helsinki reed ik afgelopen weekend een 3km, 1500m en Mass Start. Met drie medailles op zak stapte ik maandag weer in het vliegtuig terug naar Nederland!

De voorbereiding
Na een reisdag op woensdag, stapten we donderdag- en vrijdagochtend in de kou het ijs op van de mooie Finse baan, genaamd Oulunkylän Iiikuntapuisto. Na wat rondjes door een indrukwekkend besneeuwd bos achter de baan ingelopen te hebben gingen we het ijs op. Met een mooie zonsopgang op de achtergrond hebben we hier met veel lagen kleding aan onze eerste rondjes afgelegd. De temperatuur van ongeveer -10 graden was toen nog wel te doen. Daarna gingen we terug naar het hotel om daar met z’n allen lekker wat te eten, te ontspannen, spelletjes te spelen, door de fysio behandeld te worden, schaatsen te checken, wat boodschappen voor tussendoor te doen en eventueel nog wat te fietsen op de tacx.

Langs sneeuwranden naar zilver
Zaterdag was de eerste wedstrijddag. Die dag stond mijn langste afstand, de 3km, op het programma. Voor de hele dag was er veel sneeuw verwacht. In plaats van blokjes als scheiding tussen de banen werd er nu dan ook sneeuw gebruikt. Ondertussen waren er door de andere rijders al mooie resultaten behaald op de 1000m en Team Sprint!
Ik mocht in het laatste kwartet starten tegen de Poolse Karolina Gasecka. Ik wist dat als ik haar zou verslaan ik al behoorlijk veel kans op podium, en misschien zelfs goud, zou hebben. Dik bepakt, met een thermobroek en thermoshirts onder mijn pak en zelfs een buff om, stond ik aan de start. Door de kou en de laag sneeuw die ondertussen op het ijs te vinden was, was er al niet meer veel sprake van mooi technisch rijden, maar was het vooral de taak om ritme te houden. Dit deed ik best wel goed en ik reed naar een tijd van 4:35.96, een aantal seconden sneller dan mijn tegenstandster! Helaas was er in één van de eerste ritten nog een Chinees, Yuhan Mah, die harder had gereden (4:32.15). Uiteindelijk dus een zilveren plak voor mij. Daardoor sta ik nu bovenaan in het World Cup-klassement!

Twee medailles op de slotdag
De volgende dag stonden er twee nummers voor mij op het programma: de 1500m en Mass Start. Vandaag scheen het zonnetje lekker, maar was het wel echt heel koud: het varieerde tussen de -15 en -20 graden! Ik mocht ook deze keer in het laatste kwartet starten, tegen de dochter van Gunda Niemann, Victoria Stirnemann. Ze ging hard van start en ik moest flink aanpoten. Mijn benen voelden wat traag na die 3km van de dag ervoor. Na een spannende laatste wissel, waarbij ik net voorlangs kon, kwam ik in een tijd van 2:09.45 over de finish. Mijn tegenstandster reed een seconde sneller (2:08.19) en Robin Groot reed nog een seconde sneller (2:07.75). Deze tijden stonden wel in een groot contrast met alle harde tijden die in Thialf werden gereden door mijn teamgenootjes 😉 Gelukkig reed verder niemand harder en belandde ik weer op het podium. Mijn tweede medaille van het weekend, deze keer brons!
Met wat moeie benen mocht ik daarna nog aan de bak voor de Mass Start. Deze reed ik voor team Nederland samen met Robin. Vijf ronden voor het eind plaatste ik een demarrage en kwam ik met alleen een Noorse schaatster achter me weg. Zij wilde jammer genoeg niet overnemen en kon mij al amper bijhouden. Mijn voorsprong bouwde ik al snel uit tot een half rondje! De Mass Start eindigde voor mijzelf uiteindelijk een beetje zuur, doordat ik het goud op 1 honderdste misliep. Tijdens de eindsprint van het peloton had mijn landgenootje Robin nog zo’n hard rondje dat ze 1 cm voor de streep mij voorbij reed. De nummer drie tot en met vijf zaten daar nog een aantal seconden achter en op de rest van het peloton had ik echt wel een groot gat geslagen. Ik had graag zelf een keer een gouden medaille omgehangen gekregen, maar ik had alsnog wel voor het eerst in mijn leven een podiumplek op dit onderdeel behaald en vooral als land hadden we een heel mooi resultaat neergezet: goud en zilver!

Nu sta ik in het World Cup-klassement van zowel de 1500m als de Mass Start tweede!

Na die dag flink bevroren te zijn, kwamen we allemaal – of ik in ieder geval – behoorlijk uitgeput aan in het hotel.
De volgende dag vlogen we in de middag terug en was ik rond etenstijd in Enschede. Het was een heel erg leuke en leerzame week met mooie resultaten. Gaaf om weer in het oranje voor Nederland uit te mogen komen!

Nu op naar het NK Junioren aankomend weekend in Groningen, waar ik me hoop te plaatsen voor het WK Junioren in Italië!

Groetjes,
Paulien