Verslag van de JWC finale en het WK junioren van Paulien

JWC/WK junioren Paulien Verhaar - KNSB Oost RTC

Buffelen in Baselga

World Cup Finale & WK Junioren
Na een mooi avontuur en een aantal mooie podiumplekken in Noord-Italië ben ik weer terug op vaderlandse bodem. Twee weken was ik met Jong Oranje te vinden in Baselga di Pinè. Het eerste weekend was de Junior World Cup Finale en het weekend daarna was het tijd voor het WK Junioren.

Drie weken terug, een week na de tweede World Cup in Helsinki, vond het NK Junioren plaats. Dit NK was tegelijkertijd de plaatsingswedstrijd voor het WK Junioren in Italië, het toernooi waar we eigenlijk het hele seizoen al naartoe gewerkt hebben. Een best wel zenuwslopend weekend was het dus, maar gelukkig met een heel goede afloop. Ik werd tweede in het klassement van het NK Allround, werd derde op de 1500m en won de afsluitende 3km.
Meteen hierna, zondagavond om half 12, kreeg ik van mijn trainer het verlossende telefoontje dat ik mee mocht naar het WK voor junioren in Baselga di Pinè! Echt superblij mee! Dit was mijn grote doel dit jaar en dat het dan ook lukt is echt supergaaf!

Snel door
Na dit telefoontje moest ik al snel weer al mijn spullen pakken. De dinsdag erna hadden we een gezamenlijke training in Utrecht waarna we meteen met het hele Nederlandse team in een hotel in de buurt verbleven en de volgende ochtend naar Italië vertrokken. Even wat stress om op tijd weer alles gewassen en ingepakt te krijgen, maar – met wat creatie van chaos als bijkomstigheid – lukte dit gelukkig.

Dat we al zo snel door moesten, komt doordat het weekend na het NK ook de World Cup Finale plaatsvond in Baselga die Pinè.

World Cup Finale: winst 3 eindklassementen
Afgelopen weekend was het tijd voor World Cup nummer 3. Dit was tevens de World Cup Finale, waar meer punten dan normaal per overwinning te winnen zijn en het World Cup-klassement afgesloten wordt. Op dezelfde baan als waar het WK de week erna was, werd er gestreden om deze eindklassementen. Deze baan lag op een kwartiertje lopen vanaf ons hotel, temidden van besneeuwde bergen.

Zaterdag was een drukke dag voor mij: zowel de 3km als Team Pursuit (waarbij je 6 ronden met z’n drieën moet rijden). Op zwaar ijs schaatste ik op de 3km naar de tweede tijd, waarmee ik de eindoverwinning binnen had! Waarschijnlijk mede door de hoogte was ik echt he-le-maal kapot hierna. Al vrij snel daarna moest ik voor de tweede keer starten, maar gelukkig was ik weer best snel en goed hersteld. Op de Team Pursuit reden we voor het eerst in deze samenstelling, maar dat ging gelukkig meteen goed: samen met Robin Groot en Femke Kok reden we naar de snelste tijd (3:16). Mijn eerste gouden internationale medaille was binnen! Hiermee werden we als team Nederland eerste in het eindklassement.

Na deze zware dag mocht ik zondag weer aan de bak. Al eerder had ik besloten om geen Mass Start te rijden, omdat het anders – zo’n week voor het WK – wel een heel zwaar programma zou worden. De 1500m reed ik tegen Victoria Stirnemann, de dochter van Gunda Niemann. In Finland moest ik ook tegen haar rijden (en verloor ik toen de race). Deze keer ging mijn rit een stuk beter en won ik zilver achter de Japanse Rin Kosaka. Hiermee had ik ook het eindklassement veiliggesteld!

Uiteindelijk heb ik dus twee individuele eindklassementen gewonnen en ook een bijdrage geleverd aan de overwinning van Nederland bij de teamonderdelen!

Na vooral niet te veel zwaar werk gedaan te hebben na de World Cup Finale, mochten we op de vrijdag erna weer aan de bak op het WK. We hadden ons in de overige tijd goed vermaakt. De mooie bergomgeving hielp hier zeker aan mee en het weer was ook echt top. We hebben vaak genoeg na een training lekker in het zonnetje op een terras van heerlijke en spotgoedkope Italiaanse koffie genoten. Ook ’s avonds werd er nog wel eens leuk een spelletje gespeeld met de groep.

Tegenvaller
Dinsdag had ik wel nog even een tegenvaller toen ik hard met mijn billen in de boarding knalde. Door echt heel harde wind waaiden er allemaal dingen de baan op en bleken er meerdere ijzeren ringetjes in het ijs te liggen. Helaas reed ik precies in zo’n ringetje en gleed ik zomaar weg. Met als gevolg een heel pijnlijk stuitje en rechterbil… Schaatsen deed nog best wat pijn de dagen daarna, maar gelukkig kon het geen kwaad om met een beurs staartbeen volle bak te rijden, het voelt alleen wat minder prettig.

Medaille op WK Junioren

Op vrijdag startte het toernooi met een 500 en 1500m. Ik reed jammer genoeg geen allround-klassement (dus geen 500-1500-1000-3000), omdat er maar beperkte startplaatsen voor Nederland op de 1000m zijn. In plaats daarvan heb ik me gefocust op de afstanden die mij beter liggen: de 1500m (op vrijdag) en 3000m (op zaterdag). Daarnaast reed ik op zondag de Team Pursuit (samen met Robin en Femke) en de Mass Start (met Robin).

Van tevoren wist ik nog niet zo goed wat ik van dit weekend kon verwachten. Er zouden nu wel wat meer grote namen meedoen dan tijdens de Junior World Cups van dit seizoen (omdat sommige buitenlandse rijders al met de seniorentoernooien meededen). Podium was natuurlijk wel een doel, maar dat zou een stuk lastiger worden. Ik moest eerst maar goede ritten rijden en dan zouden we wel zien wat eruit komt. Met wat paracetamol erin voor mijn stuitje en bil, ging het vrijdag dan eindelijk los! Het weer hielp in ieder geval mee: een heerlijk zonnetje en niet al te veel wind.

Op de 1500m mocht ik starten in de laatste rit, tegen Lemi Williamson. Ik ging er goed hard in. Helaas kwam de snelheid niet supermakkelijk. De rit zelf was niet verkeerd, maar echt super was het ook niet. Meer dan een 6e plek zat er nu niet in.

De volgende dag wilde ik echt knallen op de 3km. Ik mocht als eerste starten van al mijn grote concurrenten. De snelheid kwam makkelijk en ik knalde er hard – achteraf misschien iets té hard – in. Aan het einde kon ik het niet meer zo vlak houden, maar alsnog perste ik er een behoorlijk snelle tijd uit voor zo’n buitenbaan: 4:22.40. Dit was bijna 10 seconden harder dan de week ervoor, en maar 4 seconden boven mijn PR. Daarna was het vol spanning wachten op de volgende ritten. Helaas doken er uiteindelijk nog vier anderen onder mijn tijd en eindigde ik als 5e. Uiteindelijk mag ik niet anders dan tevreden over deze prestatie zijn, aangezien ik in verhouding met mijn grote concurrenten echt heel dicht op mijn PR zat en er voor mezelf wel alles uit heb gehaald.

Op de slotdag was het tijd voor alle teamonderdelen. In de laatste rit reden wij op de Team Pursuit tegen Japan, onze grootste tegenstanders. We gingen voortvarend van start. Japan wat minder, maar die hielden het hun hele rit lang heel vlak. Onze voorsprong werd steeds wat kleiner en helaas haalde Japan net aan het einde ons in.. Goud was hier stiekem wel het doel, dus het was jammer dat dat niet lukte, maar ik was wel blij dat ik in ieder geval nog een mooie WK-medaille om mijn nek mocht hangen!

Ten slotte restte nog de Mass Start. Deze ging, in tegenstelling tot bij de World Cups, best hard. Ik had als plan om te demarreren, maar daar was nu helaas niet echt de mogelijkheid voor. Aangezien van ons team Robin de betere eindsprint heeft, was het plan dat ik aan het einde de sprint voor haar zou aantrekken en dan zelf nog zo goed mogelijk zou proberen mee te sprinten. Dit ging gelukkig wel volgens plan, behalve dat Robin niet zo lekker erachter zat. Uiteindelijk heeft ze nog wat plekjes in kunnen halen en toch nog een bronzen medaille binnen kunnen slepen. Ik kwam als 5e over de finish en eindigde als 8e in de uitslag.

Mooie afsluiting

Na een mooie avond, waar de World Cup-klassementen werden uitgereikt en een mooi feestje met alle andere internationale schaatsers werd gehouden, was het weer tijd om te vertrekken vanuit Baselga di Pinè. Zelf ging ik nog wat dagen op vakantie met mijn vriend, die mij was komen aanmoedigen in Italië. Niet alleen mijn vriend, maar ook mijn ouders en wat vrienden van hen waren als supporters afgereisd. Van alle andere rijders waren ook veel als supporter afgereisd, dus we hadden een superleuke fanclub en elke keer dat je door de ene bocht vloog hoorde je heel hard gejuich. Dat heeft zeker bijgedragen aan alle mooie prestaties en de leuke ervaring.

Iedereen bedankt voor de support en gezellige weken!
Het waren onvergetelijke tijden tijdens deze bijzondere toernooien en ik ben heel blij dat ik mijn juniorenjaren zo mooi in dit internationale veld heb af kunnen sluiten!

Paulien